Nieuws uit de Pastorie

5 juli 2010

De dag na het afscheidsweekend. Wat een mensen! Wat een mooie woorden! Wat een kado's! We kijken terug op een mooi afscheid. Dat scheiden ook doet lijden hebben we ook zelf en aan anderen ervaren. Het zal wel even duren voordat de normale gang door het leven weer zijn loop heeft genomen. Vanuit de pastorie: Hartelijke dank voor het goede weekend en de goede jaren!

1 juli 2010

De Klinische Pastorale Vorming zit er op. Ik moet nog wel een verslag schrijven, maar daar heb ik nu even geen tijd voor. Het was een zeer intensieve en zeer leerzame tijd. Ik heb weer heel veel nieuwe invalshoeken gezien en geproefd. Nu komt de tijd van laten bezinken en verzilveren.

Eerst is er het afscheidsweekend in Noordscheschut. Drie dagen lang in het teken van afscheid. Dat is veel. We hopen op een heel goed weekend voor iedereen. Komende week zal een mengelmoes zijn van werk, verhuisdingen en bijwerken van wat een paar maanden is blijven liggen. 12 juli hopen we de inboedel in de verhuiswagen te laden en te vertrekken naar ons nieuwe adres.

12 juni 2010

Twee maanden zijn er al weer voorbij sinds mijn laatste berichtje. Er zijn in ons leven geen andere twee maanden geweest, waarin zoveel gebeurde. Marieke en Matthias ontvingen een zoon, Lars, Anne ging het huis uit, we zochten en vonden een nieuw huis, de studie in Amersfoort en het voorbereiden van de verhuizing. Hele volle maanden, waarin Ria en ik veel minder van elkaar zagen, dan we wilden. Maar ook maanden, waarin we de zegen van God duidelijk mogen ervaren.

We hebben een nieuwe woonplek:  De Klenckestraat 15, 1333 SR Almere, 036-5244072. Er wordt op dit moment heel hard gewerkt om de woning klaar te maken voor bewoning. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar verwachten, dat we begin juli zullen verhuizen.

Mijn studie wordt 2 juli afgerond en dan volgt verhuizing en vakantie. In Augustus hoop ik nog een paar weken in Noordscheschut te werken om die broeders en zusters langs te gaan, die vanwege ziekte of ouderdom niet in de gelegenheid zijn om het officiële afscheid bij te wonen. 

19 april 2010 

Mijn computer thuis gaat op slot. Mijn tas staat klaar en op mijn agenda staat alleen nog maar KPV. Een heel merkwaardig gevoel van een nieuw begin en een onbekende weg. Zeker na gisteren is dat gevoel sterk. Het was een geweldige zondag met heel veel goede ontmoetingen en goede woorden.

Heb ik nu nog iets te zeggen? Dit alleen: Vaya con Dios / Ga met God.

13 april 2010 

Het is te merken, dat de laatste dagen werken in de gemeente zijn ingegaan. Een paar laatste contacten worden afgerond, het afscheid wordt gepland. Deze week zit vol met afrondende activiteiten. Het is een merkwaardig, loswekend gevoel.

Maandag begint de KPV en daar moeten ook nog de nodige dingen voor worden gedaan. De kerkenraad heeft het afscheid voorlopig op 4 juli a.s. gezet. Als het goed gaat zullen er in augustus nog een paar weken zijn, dat ik afscheid kan nemen van hen, die niet naar het officiële afscheid kunnen. De intree in Almere staat op 29 augustus gepland.

Komende zondag verwachten we een overvolle, tot de nok toe gevulde kerk als negen (!) jonge mensen hun Heer en Heiland in ons midden zullen belijden. Geweldig, dat we dat in onze tijd mogen meemaken. We wensen bovenal hen een heel goede zondag toe.

10 april 2010 

Het leven staat nu helemaal in het teken van stoppen in Noordscheschut. Voor de laatste twee weken voor mijn studie had ik allerlei plannen, maar die worden steeds weer doorkruist door dingen, die mijn aandacht vragen. Het is een warboel van bezigheden geworden, waar ik kop noch staart aan kan vinden. Maar goed, morgen slotzondag. Dan nog een week met veel vergaderen en hopen, dat ik een gaatje vind om de KPV een beetje voor te bereiden.

8 april 2010

De dagen worden steeds rommeliger. Het einde van een werkperiode nadert en er moet nog veel op het laatste moment gedaan worden. Gelukkig was ik in verband met de komende studie al twee maanden contacten aan het afronden. Het is een merkwaardige tijd, waarin we als gezin op heel veel terreinen van alles doen. Anne heeft inmiddels woonruimte, het opruimen thuis is begonnen en de studie staat voor de deur. Daarnaast moet er een huis gezocht worden en allerlei dingen in en voor de gemeente geregeld. 

4 april 2010 nog voor het daglicht

Wanneer ik wakend in de nacht

mijn geest bij U, Heer, laat vertoeven,

dan mag ik weer uw goedheid proeven;

uw hulp wordt nooit vergeefs verwacht.

Waar zich uw vleugels breed ontvouwden,

zing ik mij van mijn zorgen vrij.

Mijn ziel, Heer, is U zeer nabij,

door uw hand word ik vastgehouden.

Met allen, die wachten op de nieuwe morgen, zien we uit naar het daglicht. Zeker op deze morgen is dat wachten symbool van alle wachten van alle mensen op verlossing. Het wachten in de nacht is nu vol van belofte en hoop, want we weten: De Heer is waarlijk opgestaan. Ik wens u en jullie allen een gezegend paasfeest, feest van leven, toe. 

31 maart 2010

Vanmorgen voor de laatste keer de ochtendwijding op woensdag geleid. Een paar honderd keer waren we zo in de kerk en thuis een kwartier rond het Woord en een lied bij elkaar. Het zal voor de deelnemers thuis en in de kerk wennen zijn aan een stillere woensdagochtend. Dank van mijn kant voor zoveel jaren meedoen!

30 maart 2010 

Het grote opruimen en de voorbereiding op de studie zijn begonnen. Opeens zien de dagen er heel anders uit dan gedacht. Ik bel met makelaars, plan mijn dagen propvol en hoop alles op tijd af te hebben. Ik had het begin van een studie nog niet gezien als het einde van een gemeenteperiode, maar nu lopen die twee samen op.

28 maart 2010 

Vandaag vieren we samen het avondmaal. Een bijzonderheid is de interkerkelijke avondmaalsviering in de Schutsborg. Het is de eerste keer en ik mag daarin voorgaan. Vreemd eigenlijk, dat we wel samen avondmaal kunnen vieren als mensen ziek, zwak of oud zijn. Blijkbaar snappen we Gods liefde minder als we gezond, sterk en jong zijn. Goede zondag gewenst! 

27 maart 2010

Het stof begint een klein beetje op te trekken en de zondag nadert. Wat ben ik blij, dat het antwoord op een uitgebracht beroep niet op zondagmorgen wordt gegeven. Nu kunnen we er een beetje aan wennen en morgen in onze samenkomsten vreugde en verdriet samen delen voor Gods Aangezicht. Je mag best weten, dat het verdriet rond en door een bedankbrief mij meer bezig houdt dan de vreugde rond en door een brief van aannemen. Verdriet doet altijd vragen naar het waarom en hoe nu verder. En als die vragen leven is het soms heel moeilijk om een ander te horen zeggen: Vertrouw op de HERE God, laat Hem verlossen! En toch .... meer hebben we niet.

26 maart 2010, 22.30 uur

Merkwaardig om een belijdeniscatechese af te ronden en meteen te beseffen, dat het de laatste catechisatie is in Noordscheschut. Dertien jaar lang met jongeren optrekken is een geweldig inspirerende bezigheid. We hebben enorm veel gedeeld en het was steeds weer geweldig te zien hoe jonge mensen hun geloof leerde verwoorden en vormgeven. Het maakt je steeds weer stil van verwondering. Wie zijn wij, dat we het mogen meemaken!

26 maart 2010

Een stroom reacties kwam binnen. Uiteraard veel vreugde, maar zeer zeker ook veel verdriet, teleurstelling en verslagenheid. Dan denk ik bij mezelf: Was ik maar vier mensen. Er is zelfs werk voor een veelvoud ervan. Maar ik ben maar één en in dienst van het Woord van de Ene. Meer kan ik er niet van maken. Maar met dat ik dit schrijf denk ik: Wellicht moeten we er ook niet meer van maken en gewoon dat doen, wat voor ons ligt. De volgende stap dus in vertrouwen, dat God zorgt.

25/26 maart 2010

Beste zusters en broeders uit Noordscheschut, Hardenberg, Lisse en Almere,

om met de deur in huis te vallen: De beslissing is genomen om die weg te gaan, waarop ik geloof, dat de HERE God mij roept. Ik geloof, dat ik de weg naar Almere op moet gaan en dat zal ik doen en dat heb ik aan de kerkenraden meegedeeld. Weliswaar komt dit stukje niet precies op 26 maart, maar het gonst al zo rond, dat ik het net zo goed kan plaatsen.

Zoals ik tegen velen heb gezegd is de beslissing voor mij niet het moeilijkste deel van het beroepingswerk. Het is, naar ik geloof, ten diepste niet mijn keuze en door een aantal gebeurtenissen heen werd voor mij de richting zonneklaar. De grootste klussen komen nog. Aan de kerkenraden van Hardenberg en Lisse heb ik een brief geschreven met mijn bevindingen van en visies op de dingen, die ik in de afgelopen weken heb gezien. Naar ik hoop kunnen mijn bespiegelingen hen weer een stukje verder helpen. Dan komt na de KPV-periode het afscheid van Noordscheschut. Vele goede, intense en jarenlange contacten komen tot een “vaarwel in Gods Naam”. Scheiden doet lijden. De meeste tijd zal echter gaan zitten in het optrekken met de gemeente van Almere. We hopen en bidden, dat we onder de zegen van de HERE een verschil mogen uitmaken voor mensen in een wereld waar God afwezig wordt verklaard.

Meerdere weken hebben voor veel mensen in het teken gestaan van het beroepingswerk. Veel mensen hebben heel veel geïnvesteerd in een beroep, dat nu op bedanken uitloopt. Was dat allemaal zinloos? Nee, het leverde goede ontmoetingen, indringende gesprekken en vooral veel eenheid in de Geest op. Je kon het gemeenteleven van zijn beste kant zien. Iets om vol te houden in onderlinge liefde. Daarbij geloof ik, dat een terugblik en evaluatie  zeker kan helpen bij het vormgeven van de volgende stap.

Wat mij enorm is opgevallen is de worsteling, die er in de kerken is, met de tijd waarin wij leven. Wat is de relevantie van geloof in de 21e eeuw? Bij elke gemeente jeuken zeker op dat punt mijn handen om aan de slag te gaan. Er is enorm veel relevant werk te doen, maar arbeiders zijn er weinig. Laten we onophoudelijk voor elkaar bidden, dat de HERE voldoende arbeidskrachten op Zijn tijd beschikbaar zal stellen. Maar meer nog: Laten we bidden om de kracht, wijsheid en originaliteit van de Geest, zodat wij zelf op weg kunnen zijn naar onze naaste in de Naam van de Allerhoogste.

Tot slot ons gezin. Ria, Bas en ik gaan op zoek naar een woning in Almere. Anne zoekt naar woonruimte in Hoogeveen. Tom woont in Amersfoort. Marieke, Matthias en ?? wonen in Hoogeveen. Het is een vreemde gewaarwording, dat je de plaats waar je eens samen aankwam en woonde gaat verlaten in verschillende richtingen. Toch geloven we, dat God overal is en wij in Hem geborgen zijn. Daarom wensen we een ieder de voor velen bekende wens: Vaya con Dios / Ga met God. 

Met broedergroet,

Peter van Dolderen

25 maart 2010 15.35 uur

Klaar. Laatste brief geschreven, envelop dichtgeplakt. Vanavond bel ik de kerkenraden langs en morgen staat de uitkomst hier. 

25 maart 2010

Gelukkig de laatste dag van overwegen. Ik ben vanmorgen begonnen met het gevoel al het nodige te hebben gezien en gehoord en niets anders meer te hoeven doen dan het nog één keer voor de zekerheid na te lopen. Het is een merkwaardige ervaring dingen zeker te weten. Bij de meeste dingen is er altijd wel een gezonde twijfel, maar dat is mij door de jaren heen bij het beroepingswerk nog niet overkomen. Blijkbaar zijn dit soort beslissingen te groot voor mijn eigen vermogen en vindt de HERE, dat dit helemaal duidelijk moet zijn.

23 maart 2010 

Vandaag hoorde ik een paar keer de vraag, waarom er nu opeens drie beroepen waren. Is die gelijktijdigheid niet merkwaardig? Mijn antwoord is vrij eenvoudig. Het kan best bijzonder zijn en wellicht is er ook een bedoeling mee. Toch is de directe reden het feit, dat ik drie jaar lang tegen beroepingscommissies heb gezegd, dat er tot medio 2010 een afspraak was tussen Noordscheschut, Hardenberg en mijzelf. Het einde van dat contract naderde en dus zijn beroepingscommissies weer op het net gekomen. Als je het zo ziet is die gelijktijdig niet verwonderlijk.

23 maart 2010

 Vandaag en morgen ga ik alles op een rij zetten en er een overzichtelijk geheel van maken. Het te verwerken pak informatie is ruim 6 cm hoog.

21 maart 2010 

Ook Almere heeft een beroep op mij uitgebracht. In ieder geval is nu rond, wat er rond had kunnen komen en hoef ik niet meer in onzekerheid te zitten. 

20 maart 2010 

Het bericht bereikte mij gisteren, dat er zondagmorgen in Almere gestemd wordt over een beroep. En dat is dan werkelijk de laatste van alle kerken, waar ik soms wel langer dan een jaar contact mee had over een mogelijk beroep. Na maandagavond sluit ik de reeks van gesprekken en leg alles bij de HERE neer.

18 maart 2010 

Gisteravond met Ria in Hardenberg geweest. Ik werk er al een paar jaar, dus wat zou ik moeten vragen? Ria had toch wel originele dingen opgepikt in die korte tijd. Het was vooral een avond in een warm gezin. Dat gold trouwens ook voor de gemeenschap rond br. Jan Hooijer, kinderen en kleinkinderen vandaag. Geweldig om samen vreugde en verdriet te kunnen delen.

Nog een paar dagen in onzekerheid over de richting in het beroepingswerk. Ik zie uit naar het gesprek met de kerkenraad van maandagavond. 

16 maart 2010 

Dat was een intensieve gemeenteavond gisteren. Er is zoveel te doen en er moet zoveel gebeuren in de gemeente. Mooi om de betrokkenheid van mensen te merken. We gaan biddend voorwaarts. Wat het beroepingswerk betreft kunt u op deze plaats op 26 maart de uitslag lezen. Als laatste in een lange reeks gesprekken is op 22 maart onze eigen kerkenraad aan het woord. We hopen op een opbouwend gesprek.

8 maart 2010

Twee uur aan de telefoon vanmorgen. Gesprekken naar aanleiding van de preek over Judas met mensen, die ik helemaal niet ken. Kerkradio is toch een geweldig evangelisatiemedium!

En dan toch nog een gemeente, die ook beroepingsplannen heeft. Hoe willen ze dat nu nog rond krijgen in deze korte tijd. Ben zeer benieuwd. 

5 maart 2010

Opnieuw een beroepingscommissie, die een gesprek vraagt. Nummer zoveel. Gelukkig worden het niet allemaal beroepen. Afgesproken voor zaterdagmiddag. Zondagochtend wordt er in Lisse gestemd.

Ondertussen is in Hardenberg één van de drijvende krachten van de kerk plotseling overleden: Bertus Kerssies (62). Een slag voor zijn gezin, de kerk en de politiek in Hardenberg.

2 maart 2010 

Langzaam maar zeker wordt de druk hoger. Er zijn heel veel zieken in de gemeente. Daarnaast wordt het biddend nadenken over welke weg we moeten gaan intensiever. Ook de voorbereidingen van mijn aanstaand studieverlof zijn echt begonnen. Maar daarbij ook acht (!) jonge mensen, die hun Heer en Heiland in het midden van de gemeente willen belijden en mee willen gaan bouwen aan de kerk. Nog een paar weken en één en ander zal duidelijker zijn dan nu.  

9 februari 2010

Het beroep naar Hardenberg is een feit en de gesprekken met in ieder geval twee andere kerken duren voort. Al met al worden het weer intensieve weken, waarin we hopen, dat we samen de weg van de HERE mogen vinden en gaan. 

23 januari 2010

Er komen spannende maanden aan. De kerkenraden van Hardenberg en Lisse hebben hun gemeenten voorgesteld om mij te beroepen.  Het gaat wel een lange procedure worden, want de beslissing wordt pas eind maart verwacht. 

5 januari 2010

Via de kerkenraad ontvingen we een kado in verband met het feit, dat we 12,5 jaar in Noordscheschut wonen en werken. Dat kado hebben we omgezet in nieuwe bergschoenen. Daarmee hoop ik kilometers te lopen en te klimmen de komende jaren. Mijn dank is groot en de herinnering aan het kado gaat op deze manier ook niet zomaar voorbij.

28 december 2009 

We hebben uit Lisse bericht gekregen, dat beroepingscommissie en kerkenraad het pad van beroepen op gaan. Het is al weer een tijdje geleden, dat er op die manier belangstelling voor mij was. Ben zeer benieuwd hoe de zaken gaan lopen.

2009-12-24

Vandaag zijn we helemaal trots op Liesette en haar jongerenteam, die het in heel korte tijd voor elkaar hebben gekregen om ruim € 1400,- bij elkaar te krijgen voor de bestrijding van malaria onder kinderen. De tijd van organiseren was heel kort en het kostte een nacht nachtrust, maar het resultaat mag er zijn! En het was nog gezellig ook.

2009-12-22

Dit is de eerste keer, dat ik nieuws op de site zet. Het nieuws vandaag is, dat die de eerste keer is, dat ik nieuws op de site zet.